စပ္မိစပ္၇ာ မိသားစုဘေလာ့ဂါ လာၾကည့္သူအေပါင္းတို႔ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးရႊင္လန္းၾကပါေစလို႔ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလၽွက္ပါ၊ စိတ္ေကာင္းရွိဖို ့ ပထမ

Saturday, 27 September 2014

လူဆိုးဓါးျပေတာင္ ယံုၾကည္ရင္ အက်ိဳးေပးတဲ့ ဂါထာ

အခ်ိန္ကာလ အားျဖင့္ ၁၉၈၅ .၈၆ ေလာက္ကေပါ့။ ေတာင္တြင္းၾကီးနယ္မွာ က်ေနာ့ အေဖတာဝန္ၾကတုန္းက အေဖ ကိုယ္တိုင္ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေလး တစ္ခုပါ။ အဲ့အခ်ိန္ ေတာင္တြင္းၾကီးနယ္ တစ္ေၾကာမွာျမိဳ ့နဲ ့ေဝးတဲ့ ရြာေတြဘက္ဆို ညမိုးခ်ဳပ္တာနဲ ့ စိုးထိတ္ စိတ္နဲ ့အိပ္ေနၾကရတဲ့ အခ်ိန္။မိန္းကေလးေတြ ၊ကေလး လူၾကီးမက်န္ ေၾကာက္ေနရတဲ့ အရာက တစ္ကုိယ္ေတာ္ ဓါးျပ.ဒီဓါးျပက ပစၥည္းယူယံုတင္မဟုတ္ဘူး.။မိန္းကေလးေတြဆို မုဒိမ္းက်င့္ဖို ့ေခၚသြားတယ္ က်င့္ျပီးရင္ လမ္းက် သတ္ပစ္တယ္။ သူ ့ကိုျပန္ခုခံတဲ့ ေယာက်ာၤးေတြဆို သူ ့ေသနတ္စာ မိခံတယ္။ ဒီလိုလုပ္ခံရတာ အဲ့ဘက္တစ္ေၾကာ ရြာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ခံေနရေတာ့ ညအခ်ိန္ဆို မိန္းမသားေတြမွာ ေၾကာက္မယ္ဆိုလည္း ေၾကာက္စရာ...သူ ့မွာ ေသနတ္ရွိတယ္ မိုက္ရဲတယ္ လူစိတ္မရွိဘူး ။ လူတစ္ေယာက္ အသက္ကို သတ္ဖို ့ဆိုတာ သူ ့အတြက္ ျခင္တစ္ေကာင္ သတ္သေလာက္ပဲ. ။ဒီလိုေၾကာင့္ ျမိဳ ့နဲ ့အလွမ္းေဝးတဲ့ ရြာေတြဆို သူ ့ရန္ကိုေၾကာက္ေနရတာ မဆန္းဘူးေလ။ အရင္ကဆို လယ္ယာေတြထဲမွာ တဲ ကိုယ္စီနဲ ့ ယာ အခင္း ၊ လယ္အခင္း ေစာင့္ရဲၾကေပမယ့္ ဒီဓါးျပ ေပၚလာျပီးထဲက ဘယ္သူမွ လယ္ေတာ၊ ယာေတာထဲ သြားအိပ္ဖို ့ မဝံံ့ရဲၾကဘူး။ ခုလိုေတြ လူေတြက စိုးရိမ္လာေလ တစ္ကုိယ္ေတာ္ ဓါးျပက အတင့္ရဲလာေလးပဲ။ အရင္ကဆို တစ္လေလာက္မွာ တစ္ခါ ဘယ္ရြာကို တိုက္သြားတယ္ ။ဘယ္သူေတြကို သတ္သြားတယ္လို ့ၾကားရေပမယ့္ ခုဆို တပတ္ျခား တစ္ခါတေလ တစ္ပတ္ထဲကို ရြာဆက္ တိုက္သတ္ေနတဲ့ အထိျဖစ္လာေရာ..

Tuesday, 19 August 2014

မန္ဖာေလးေက်းရြာတြင္ မံုယိုေနေသာဆင္မွ လယ္သမားတစ္ဦးအား အဆြယ္ျဖင့္ထိုးသတ္ကာ လူသားစားခဲ႔(သတိ ေၾကာက္တတ္သူမ်ား မၾကည့္ရ )

စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသၾကီး ေမာ္လိုက္ခရိုင္ မန္ဖာေလးေက်းရြာတြင္ ကရင္တိုင္းရင္းသူအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးပိုင္ ဆိုင္ေသာ ဆင္တစ္ေကာင္အား သစ္ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမွ ဌားရမ္းထားရာ သဘာဝအရ ထိုဆင္မွာ မံုယို လ်ွက္ရိွျပီး ေျပးထြက္လာကာ လယ္သမားျဖစ္သူ ဦဘေသာင္း အသက္(၇၀)အား အဆြယ္ျဖင့္ ထိုးသတ္ခဲ႔ တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဆင္ဆိုသည္မွာ သစ္သီးသစ္ရြက္ကိုသာ စားေသာက္ေသာ သတၱဝါပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၎ဆင္မွာ သာမာန္ဆင္ ကဲ႔သို႔မဟုတ္ပါပဲ အဆြယ္ျဖင့္ထိုးသတ္ျပီးေနာက္ ေပါင္ႏွစ္ျခမ္းဆြဲျဖဲကာ ဝမ္းဗိုက္အတြင္းရိွ အူမ်ားကို စားေသာက္ခဲ႔ျပီး လူေသြးကိုပါေသာက္သံုးခဲ႔ပါတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

Monday, 18 August 2014

ဘေလာ့ေလးဆီ ေျခဦးမလွည့္ႏိုင္ခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ

ဘေလာ့မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ေတာင္ပန္းပါတယ္ သတင္းေတြမတင္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ေလးျဖဴရဲ ့စိတ္ပူတယ္ သီခ်င္းနဲ ့စာသားေလး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ video

Tuesday, 18 February 2014

လူဥတဲ ့


က်ြဲလမ္းကုန္းေက်းရြာကအမ်ိဳဳးသမီးကိုယ္၀န္လြယ္ထားရတယ္ထင္ၿပီး၁၃လလံုးလံုးလြယ္ထား
ေသာလူဥပါ။အယ္ထရာေဆာင္းရိုက္ဖုိ႕ေငြမရွိက်န္းမာေရးအသိမရွိ။အင္းၿမန္မာၿပည္သူေတြ
အၿဖစ္.........

Thursday, 9 January 2014

လူတစ္ေယာက္၏ ေနာက္ဆံုး ခရီး ( ေၾကာက္တတ္သူမ်ား မဖတ္ရ ) ဇတ္သိမ္း

အပိုင္းခြဲေရးလိုက္ရတဲ့ အတြက္ ဖတ္ရတာ အားမလို အားမရ ျဖစ္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ..ေရးတုန္းကေတာ့
အစဆံုး ေရးမလို ့ပဲ။ ေရးရင္းနဲ ့ ညကနက္ မိုးကရြာေတာ့ ေရးရတာ ေက်ာကမလံုလို ့ ခုမွ က်န္တာကို ဆက္ေရးရတာကို နားလည္ေပးၾကပါဗ်ာ...ကဲ စျပီး.........
                   
                      ရင္ခြဲရံု တံခါးလည္း ဖြင့္လိုက္ေရာ ဟာာာာာ...ညီစို ့စို ့ အနံ ့ေရာ အပုတ္နံ ့ပါ နွာေခါင္းဝကို ေျပးေစာင့္လိုက္တာ အန္ခ်င္စိတ္ပါ ျဖစ္သြားတယ္။ 
ရင္ခြဲရံုထဲမွာ မီးလံုးဝါက်င့္က်င့္ေလး တစ္လံုးရဲ ့ အေရာင္ေအာက္မွာ ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက တကယ့္ကို စိတ္မသက္စရာပဲ..အခန္းထဲက ေက်ာက္ခံုေပၚမွာ
တငိထားတယ္ ၊အေလာင္းေအာက္ ေက်ာက္ခံုေဘး မွာ ေမြးကာစ ကေလးေပါက္စ အေလာင္းတစ္ေလာင္းရယ္ ဘယ္အေလာင္းက ထုတ္ထားတဲ့  အူနဲ ့
အတြင္း အူနဲ ကလီစာေတြလည္းေတာ့ မသိဘူး အပံုလိုက္နဲ ့..ေအာ့ ေရးရင္းနဲ ့ျပန္ျမင္မိတယ္..
                က်ေနာ္တို ့လည္း ကိုသက္ဝင္း ရဲ ့အေလာင္းကို သယ္ဖို ့အနားကပ္ဝင္ၾကည့္လိုက္တာ ...ဟာဗ်ာ..ေသြးေတြကျမင္မေကာင္းကေအာင္
ခႏၶာကိုယ္မွာေရာ မ်က္ႏွာေတြမွာပါ ေပၾကံလို ့ အနံ ့ကလည္း တကယ္ကုိ ျငီးစို ့စို ့ၾကီး သယ္မယ့္ လူ က်ေနာ္တို ့တစ္ေတြ တိုင္ပင္သလို တစ္ေယာက္
မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ျပီး  ျဖစ္ပါ့မလားေပါ့..ဒီလိုအရည္ေတြ ပါးစပ္ကေရာ တျခားေနရာေတြကပါ ထြက္ေနမယ္ဆို တစ္လမ္းလံုး ဒုကၡေရာက္မယ္ ျပီးေတာ့
ကေလးေတြပါပါတယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္လို ့ ေရေဝးမွာ အစဥ္ေျပရင္ ကိစၥ မရွိဘူး၊ မေျပရင္ အေလာင္းၾကီးနဲ ့ ဒုကၡေရာက္မယ္ေပါ့..ဒီလိုနဲ ့ ရင္ခြဲရံု အျပင္ျပန္
 ထြက္ျပီး သူ ့မိန္းမကို ေသခ်ာ နားလည္ေအာင္ေျပာရတာေပါ့..****. အမေရ ဒီလိုပံုၾကီးနဲ ့သယ္သြားရင္ လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ ဒုကၡျဖစ္မွာ ..ဒီလိုလုပ္ပါလား
အမရယ္  ဒီဘီးလင္းသုသာန္မွာပဲ သဲဲျဂိဳလ္လိုက္။ ျပီး ရင္ အရိုးျပာပဲ ယူသြားၾကရေအာင္.. ..ဟိုၾကမွ ဂူလုပ္ၾကတာေပါ့လို ့ ++++ေနာက္ျပီး ကားသမားကလည္း
အေလာင္းသယ္တာ သူ ့အံုနာသိရင္ အလုပ္ျပဳတ္မွာစိုးျပီး ညိွရတာကခက္ေနတယ္..အဲ့လို အခက္ခဲေတြေၾကာင့္ သူ ့အေဖနဲ ့အေမကပါ ဝိုင္းေျပာလို ့ ..
.ကဲ ဒါဆိုလည္း ဒီဘီးလင္းမွာပဲ မနက္ၾက သျဂိဳလ္ၾကမယ္..ခုေတာ့ ရန္ကုန္ကေန ေဇာနဲ ့ထြက္လာၾကတာ ဘာမွလည္း မစားခဲ့ရေတာ့ ဘီးလင္း
လမ္းဆံုဘက္ ျပန္ျပီး ထမင္းဆိုင္မွာ တစ္ခုခု သြားစားၾကမယ္ဆိုျပီး ထမင္းဆိုင္ဘက္ ကားေမာင္းထြက္ခဲ့ၾကတာေပါ့..ထမင္းဆိုင္ေရာက္ေတာ့ တျခားသူေတြ  ့
စားၾကေပမယ့္ က်ေနာ္နဲရင္ခြဲရံုထဲ ဝင္ခဲ့တဲ့ အေဖာ္ တစ္ေယာက္က စားလို ့ကိုမရ ။ရင္ခြဲရံုက ျငီစို ့စို ့ အနံ ့ၾကီးက စြဲေနျပီး အူအပံုလိုက္ၾကီးကို ျပန္ျမင္ေနေတာ့
ဘယ္လိုမွကို စားလို ့မရေတာ့ဘူး အေအးပဲေသာက္လိုက္ရတယ္..ဒီလိုနဲ ့ အဲ့နားက ဆိုင္ေတြနား ဟိုရပ္ ဒီရပ္ ကားဂိတ္နားက ေဘာလံုးပြဲျပတဲ့ ရံုမွာ
 အခ်ိန္ျဖဳန္းၾကရင္ မနက္ေရာက္ဖို ့ ေစာင့္ရေတာ့တာပဲ....
                     
                         မနက္လည္းေရာက္ေရာ ေဆးရံုဘက္ကို ကားေမာင္းျပီး လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ဖို ့ ဘုန္းၾကီးပင့္ျပီး သက္ေပ်ာက္ဆြမ္းကပ္ဖို ့
လုပ္ၾကရတာေပါ့..အဲ့အခ်ိန္မွာ ေဆးရံုထဲဘီးလင္း ျမိဳ ့ခံတစ္ေယာက္က ေရာက္လာျပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးတယ္ ..တေအာင့္ေနေတာ့ သူ ့အေဖာ္ ၃ ေယာက္
ေလာက္နဲ ့ ျပန္လာျပီးသူတို ့အစဆံုး တာဝန္ယူလုပ္ေပးမယ္ေပါ့. ဘုန္းၾကီးပင့္တာ အေခါင္းစပ္တာကအစ မီးသဲျဂိဳလ္တာပါ အပါ ၅ ေသာင္းေပးမလား
 လာညိွတယ္။ က်ေနာ္တို ့လည္း အသိမရွိတာေရာ ညေနရန္ကုန္ ေစာေစာ ျပန္ေရာက္ဖို ့တြက္ နယ္ခံေတြဆိုေတာ့ အကုန္စီစဥ္ေပးတာ ပိုေကာင္းတယ္
ဆိုျပီး .. ကာယကံရွင္ကလည္း သေဘာတူလို ့ သူတို ့နဲ ့ အပ္လိုက္တယ္.. ခဏေနေတာ့ ဘုန္းၾကီးၾကြလာျပီး သီလနာ သက္ေပ်ာက္ဆြမ္းကပ္..ခုနက
လူေတြက ရင္ခြဲရံုနားမွာပဲ ပ်ဥ္ေတြထမ္းျပီး အေခါင္းစပ္ေနၾကျပီး လုပ္စရာရွိတာလုပ္ ဝယ္စရာရွိတာေတြဝယ္ ဘီးလင္းလမ္းဆံု ေျပးလိုက္ဝယ္လိုက္နဲ ့
မနက္ ၁၁ ေက်ာ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ အေခါင္းကလည္း စပ္ျပီးျပီ၊  အေလာင္းကို မီးရိႈ ့ဖို ့ ထင္းဝယ္ထားတာကို က်ေနာ္တို ့ ကားနဲ ့လိုက္သယ္ေပး
ပါဆိုလို ့ ဘီးလင္းျမိဳ ့ထဲ ထင္းလိုက္သယ္ေပးရတယ္ ..အဲ့မွာ ထင္းသယ္လာေတာ့ က်ေနာ္သူတို ့ကို ေမးတယ္..*** အကို ထင္းက မနည္းဘူးလားလို ့
 လူတစ္ေယာက္ျပာၾကေအာင္ ရိႈ ့ဖို ့ ထင္းက လက္ေကာက္ဝတ္ေလာက္ထင္းတံုး ၁၀ တံုးေလာက္နဲ ့ စက္ဘီးတာယာ ၃ ခု ၊ ဓါတ္ဆီ ၂ ပုလင္းေလာက္
ေတာ့ပါမယ္ထင္တယ္ ပံုးတစ္ပံုနဲ ့ ဆိုေတာ့ နည္းတယ္လို ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ က်ေနာ့အကို ကို မီးသျဂိဳလ္ခဲ့တုန္းက ဒီထက္ၾကီးတဲ့ ထင္တံုးၾကီးေတြ
၆ တံုး ၇ တံုး တျခားထင္းအေသးေတြပါ ပါတာေတာင္ အရိုးျပာၾကေအာင္ မနည္းအခ်ိန္ေပး ရိႈ ့ခဲ့ရေတာ့ သူတို ့ဝယ္တဲ့ထင္းက နည္းေနတာဆိုတာကို
သိတာေပါ့ ..ဒါေပမယ့္သူတို ့က ရတယ္တဲ့ သူတို ့ ဒီလိုပဲ သျဂိဳလ္ေပးေနၾကဆိုလို ့ က်ေနာ္လည္း ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘူး ။ဒီလိုနဲ ့ ေဆးရံုေရာက္ေတာ့
 အားလံုးအစဥ္သင့္ ျဖစ္ေနျပီ သခ်ိဳ ၤင္းကုန္းကို သြားၾကဖို ့ အေခါင္းထဲ အေလာင္းထည့္ သယ္ျပီး ဘီးလင္းသခ်ိဳဳၤင္းကုန္းဆီကို  ေန ့လည္ ၁၂ ေလာက္
အသုဘခ်ၾကေတာ့ေပါ့. သခ်ိဳ ၤင္းကုန္းက ကားလမ္းေဘးကေန ဖယ္ျပီး လမ္းခ်ိဳထဲ ၅ မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ဝင္လိုက္ေတာ့ ေရာက္ေရာ..
လမ္းေဘး ဝဲယာမွာ ရာဘာပင္ေတြ ခ်ံဳဳေတြနဲ ့တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ေနရာတစ္ခုေပါ့..
                     
                   သခ်ိဳ ၤင္းကုန္ေရာက္ေတာ့ အေခါင္းကို ခ် သူ ့မိသားစုနဲ ့ ကေလးေတြ က ကန္ေတာ့စရာရွိတာ ကန္ေတာ့ ျပီးတာနဲ ့ ခပ္ေဝးေဝးမွာ  ၊
ကားကို ျပန္သြားရပ္ခိုင္းလိုက္တယ္မီးရိႈ ့တာကို အနီးကပ္ဆို  ကေလးေတြ ျမင္ရင္ ေၾကာက္မွာစိုးလို ့..အေဝးကပဲ ၾကည့္ေပါ့..က်ေနာ္တို ့နဲ ့ခုန
လူေတြကေတာ့ ထင္းပံုေပၚ အေခါင္းတင္ ဓါတ္ဆီေလာင္း စက္ဘီးတာယာေတြတင္ စျပီး မီးရိႈ ့တာေပါ့..ဘယ္ခ်ိန္ထဲက ေသာက္ထားၾကလည္းေတာ့မသိဘူး
 မီးသျဂိဳလ္ေပးမယ့္ လူေတြက စသျဂိဳလ္ထဲက အေတာ္မူးေနၾကျပီး .မီးရိႈ ့ၾကရင္း အရက္ပံုးထဲက အရက္လက္က်န္ကို သူတို ့ ထိုင္ေသာက္လိုက္
 မီးေတာက္နည္းရင္ ဓါတ္ဆီထထည့္လိုက္နဲ ့။က်ေနာ္တို ့ကေတာ့ အရိုးျပာယူဖို ့ အရိုးၾကမယ့္အခ်ိန္ထိ ေစာင့္ရမွာေပါ့ ခုမွေန ့လည္ ၁ နာ၇ီေလာက္ပဲ
 ရွိေသးေတာ့ ညေနရန္ကုန္ကို မိုးမခ်ဳပ္ခင္ျပန္ေရာက္မယ္..ဒီလိုနဲ  ့ရိႈ ့လာလိုက္တာ အေခါင္းေတာ့ မီးစြဲလို ့ကုန္ျပီ လူေကာင္ၾကီးက မီးေတာက္ၾကားမွာ
ကုန္းကုန္းကြကြ ( မီးမရိႈ ့ခင္ အေလာင္းကို ေမွာက္တင္ျပီး ရိႈ ့လို ့ ) ေဘးအသားေတြ အဆီေတြကေတာ့ မီးေတာက္ေတြၾကား ဗ်စ္ဗ်စ္ေပါ့. .ေညွာ္တာလည္း
တအားပဲ.ဒီလိုနဲ ့ က်ေနာ့အထင္ တစ္နာရီေတာင္ မၾကာပါဘူး သူတို ့ယူလာတဲ့ ထင္းကုန္ေရာ လူေကာင္ၾကီးက ဒီတိုင္းပဲက်န္ေသးတယ္..သူတို ့ကို
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ေမးေတာ့လည္း အေတာ္ကိုမူးေနေတာ့  ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ ့ ..ခက္ျပီ ဒုကၡ တကယ့္ကို ဒုကၡ...ခုခိ်န္ ထင္းက ဘယ္ကဘယ္လိုရွာရမွန္းမသိ
ဘီးလင္း ျမိဳ ့ထဲထင္းျပန္ဝယ္၊သယ္တဲ့အခ်ိန္နဲ ့ဆို မိုးခ်ဳပ္တာေတာင္ ျပာၾကပါ့မလား ေခါင္းေတြပူ စိတ္ေတြလည္းပူေပါ့ ။  ကာယကံရွင္ကေတာ့
မသိေသးဘူး ဟိုအေဝးကားေပၚမွာ အဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို ့နားကို  လူရည္သန္ ့ အသက္  ၄၀ ေလာက္ လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး **
*ဒီေကာင္ေတြေၾကာင့္ ခက္တယ္ဗ်ာတဲ့ ဒီေကာင္ေတြ အဲ့လိုလုပ္လို ့ က်ေနာ္ ရွင္းေပးရတာလည္း ခဏခဏပဲတဲ့ နယ္ကလာတဲ့သူေတြဆို
 သူတို  ့အေၾကာင္းမသိရင္ ခံေရာ သူတို ့က အရက္ေသာက္ဖို ့ေလာက္ပဲ သိတာ ဒီလိုျဖစ္တာ မနည္းေတာ့ဘူး ၊ခင္ဗ်ားတို ့က က်ေနာ့ကို အပ္မယ္ဆို အကုန္
က်ေနာ္ တာဝန္ယူလုပ္ေပးလို ့ ရတာေပါ့ခုေတာ့ ထင္းက မေလာက္နဲ ့ ဘယ္လို ဆက္ရိႈ မလဲတဲ့ ၊ က်ေနာ္တို ့ကလည္း နယ္ခံ အားကိုးစရာဆိုလို ့  *
သူပဲရွိေတာ့တာေလ မထူးေတာ့ဘူး*အကိုရာ က်ေနာ္တို ့က ရန္ကုန္ကို မိုးမခ်ဳပ္ခင္ျပန္ခ်င္တာ အဲ့ေၾကာင့္လည္းေဆးရံုးထဲလာေမးေတာ့ နယ္ခံေတြလည္းျဖစ္
အစဆံုး သူတို ့ပဲလုပ္ေပးမယ္ဆိုလို ့ ယံုၾကည္လို ့အကုန္အပ္လိုက္တာ ..အဲ့လိုမွန္းသိရင္ အကိုဆီပဲ အကုန္လုပ္ခိုင္းမွာေပါ့လို ့ ခုလည္း ဒီအေလာင္းကို
အျမန္ျပာၾကဖို ့ အကိုပဲ တာဝန္ယူေပးပါ ဆိုျပီး ပက္ဆံ ၃ ေသာင္းယူပါလို ့ထုတ္ေပးတာကို မယူဘူး .အဲ့လူက **အင္း ခက္တယ္ဗ်ာ..ခုမွထင္းကလည္း
 ျမိဳ ့ထဲဝင္ ရွာရမယ္ဆို အခ်ိန္က လင့္သြားမယ္..ဒီလိုလုပ္ဗ်ာ** က်ေနာ္နဲ ့အတူ အကုန္ ဒီသခ်ိဳ ၤကုန္းထဲက ရသေလာက္ ထင္းနဲ ့သစ္ကိုင္းေျခာက္ေတြ
လိုက္ေကာက္ၾကရေအာင္ ဟိုေန ့ သျဂိဳလ္လို ့ပို တဲ့ ထင္းနည္းနည္းလည္း က်ေနာ့ ဆီရွိေသးတယ္ ..ဒါေပမယ့္ လူေကာင္ၾကီးကို ဒီတိုင္းရိႈ ့ရင္ေတာ့
 ခင္ဗ်ားတို ့ ထင္းရွာတဲ့ အခ်ိန္နဲ ့ဆို မိုးခ်ဳပ္သြားမယ္တဲ့ ျမန္ျမန္ျပာၾကခ်င္ရင္ေတာ့ က်ေနာ့ကို ခြင့္ျပဳမယ္ဆို အေလာင္းကို ဓါးနဲ ့ခုတ္ထစ္ရိႈ ့မွရမယ္
..က်ေနာ္တို ့လည္း အဓိကက ျပာၾကဖို ့ပဲ ဘယ္လိုပဲရိႈ ့ရိႈ ့ ရတယ္ ခြင့္ျပဳတယ္လို ့ ဒါေပမယ့္ သူ ့မိန္းမနဲ ့ကေလးေတြ မသိ မျမင္ေအာင္ ကားသမားကို
ေခၚျပီး ကားကိုလမ္းမဘက္ျပန္ေမာင္းသြားလိုက္ေတာ့လို ့ ငါတို ့အရိုးျပာရရင္ လာခဲ့မယ္  ညေနေစာင္း သခ်ိဳ ၤင္းကုန္းမွာ ကေလးေတြနဲ ့ဆို မေကာင္း
ဘူးေျပာျပီး ကားကို အျပင္လမ္းမမွာ သြားေစာင့္ခိုင္းရတယ္ ကားလည္းထြက္ေရာ ထင္းရွာၾကရတာေပါ့အကုန္လံုး။
                              ထင္းကို နာရီဝက္ေလာက္ ရွာလိုက္ေတာ့ အတန္သင့္ရတယ္ ။သစ္ကိုင္ေျခာက္ေတြ အမည္မွတ္တိုင္ ေဟာင္းေတြ အကုန္စု
ဟို ့လူ ့လက္က်န္ထင္းနဲ ့ဆို ရေလာက္ျပီ..မီးကိုျပန္ျပီး ေမႊး အေလာင္းၾကီးကို ေဘးခ်ျပီး ခုန လူက သူ ့တဲထဲက ဓါးယူလာျပီး လူတစ္ေယာက္ကို
အမဲဖ်က္သလိုပဲဗ်ာ လက္ေမာင္းရင္းေတြ ခုတ္ မီးပံုထဲ ပစ္ထည့္ ၊ေပါင္ရင္းေတြခုတ္ ဗိုက္ခြဲ အူေတြထုတ္  ရင္ဘံု ႏွစ္ျခမ္းခြဲ ခုတ္ထစ္ အကုန္
 မီးပံုးထဲထည့္ ထင္းေတြ အေပၚကအုပ္ နဲ ့မီးေတာက္ေတြၾကား လက္ၾကီး ကလႈပ္လႈပ္ ေဗာင္းကနဲ ့ထထျပီး ေပါက္ကလည္း ေပါက္ေသးတယ္။
ဒီလိုနဲ ့ မီးရိႈ ့လာတာ ေနေတာင္ အေတာ္ေစာင္းျပီး လူေကာင္းၾကီးလညိး အေတာ္ေတာ္ကုန္သြားျပီး အရိုးေတြကေတာ့ က်န္ေသးတယ္
 ဆက္ေစာင့္ေနရင္း မိုးခ်ဳပ္သြားမွာစိုးလို ့ အကိုရာ က်ေနာ္တို ့ ဂူလုပ္ဖို ့ အရိုးအရင္ယူခ်င္တယ္လို ့ က်န္တာကို အကိုသာ ဆက္ရိႈ ့ထားလိုက္
ရလားဆိုေတာ့ ..ရတာေပါ့ကြာတဲ့ ညညဆို ငါအဲ့လိုပဲ တခ်ိဳ ့အေလာင္းေတြကို ရိႈ ့ေပးေနတာ စိတ္သာခ် ဘာမွ မပူနဲ ့တဲ့ ကဲ ဒါဆို အရိုးကို 
ယူလို ့ရေအာင္ သူလုပ္ေပးမယ္ဆိုျပီးမီးပံုထဲက လက္ၾကီးကို ထင္းနဲ ့ကေလာ္ထုတ္ ..သူ ့ဓါးနဲ ့လက္ေခ်ာင္းေတြကို ၄ ေခ်ာင္းေလာက္ ျဖတ္ျပီး
ခုတ္ယူလိုက္တယ္ ။ ျပီးေတာ့ အဲ့လက္ေခ်ာင္းေလးေတြမွာ ရွိေနတဲ့ အသားစေတြကို သူ ့ဓါးနဲ ့ျခစ္ထုတ္ျပီး က်ေနာ္တုိ ့ဆီယူလာျပီး လာေပတယ္ ။
လက္ေခ်ာင္းေလးေတြမွာ  ေသြးစေတြနဲ ့ဆိုေတာ့ အကို ေသြးစေတြ ေပ်ာက္ေအာင္ မီးနဲ ့ျပန္ကင္ေပးပါအံုးလို ့   ေသြးစ ေတြနဲ ့ဆို ကာယကံရွင္ေတြ
 ျမင္ရင္္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္အံုးမယ္။ အရိုးပဲက်န္ေတာ့မွ က်ေနာ္တို ့ဆီ ယူလာျပီး ေရာ့ ဂူလုပ္ဖို ့ ဒါယူသြား။  သူူယူလာတဲ့ လက္ဆစ္အေခ်ာင္း ၄ခု
ေလာက္ကို ေျမအိုးထဲ ထည့္ျပီး ကဲ ဒါဆို က်ေနာ္တုိ ့ျပန္မယ္..အေလာင္းျပာၾကေအာင္ေတာ့ မီးရိႈ ့ေပးပါလို ့ ဘယ္လို မွသေဘာမထားပါနဲ ့အကိုရာ
အကုိလွဴခ်င္လည္းလွဴပါဆိုျပီး ေငြ ၃ ေသာင္းကို ဇြတ္ေပးမွ ယူတယ္ ျပီးေတာ့ သူက အေလာင္းျပာခ်ဖို ့ ဘာမွမပူပါနဲ ့စိတ္သာခ် က်ေနာ္ သခ်ိဳ ၤင္းကုန္း
မွာေနေပမယ့္ ဂတိတည္တယ္ ျပာၾကတဲ့ထိရိႈ ့ေပးမယ္ေျပာတာနဲ ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အကုိလုိ ့ေျပာျပီး အရိုးအိုးကို ကိုင္ျပီး က်ေနာ္တို ့လည္း
ကားဆီသုတ္ေျခတင္ရတာေပါ့ ေနလည္း အေတာ္ကိုေစာင္းေနျပီကို ။
                      
                                         ကားေပၚေရာက္မွ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္ ။ ကားစထြက္ေတာ့အေမွာင္ဘက္ေတာင္ သမ္းေနျပီး ခုနမီးရိႈ ့ေနရင္းနဲ ့
သခ်ိဳ ၤးေစာင့္တဲ့သူေျပာျပတဲ့ သူေနာက္ေၾကာင္းကလည္း တကယ့္ကို သနားစရာပဲဗ်ာ.သူ ့ရုပ္ရည္က သားသားနားနားမို ့ ဘာလို ့ဒီသခ်ိဳ ၤင္းကုန္းမွာ
တစ္ေယာက္ထဲလာ ေနျပီး ဒီလိုလုပ္ေနတာလည္း ေမးေတာ့ သူက အရင္က ဘီးလင္းေဆးရံုးမွာ ေဆးစပ္ေပးတဲ့ သူ ဘြဲ ့ရျပီးသား တဲ့၊ ဒါေပမယ့္
 ဘယ္လိုေၾကာင့္ ကူးသြားတယ္ မသိ ( မိန္းမလည္း မလိုက္စား ) ပဲ သူ ့မွာ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ျဖစ္ေနေတာ့ အလုပ္ကျပဳတ္ သူ ့မိန္းမနဲ ့ကေလးကလည္း
 သူ ့ဆီကေနကူးတဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ ေသျပီး သူတစ္ေယာက္ထဲ ဒီမွာ လာလုပ္ေနတာဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေျပာျပလို ့ ေအာ္ လူ ့ ဘဝဆိုတာလည္း
 ဒီလိုပါလားလို ့သူကေျပာေသးတယ္ ေသခ်င္တာက က်ေနာ္တဲ့ ေသေတာ့ က်ေနာ့မိန္းမေရာ ကေလးေရာ ။ေနာက္ဆံုး သူတစ္ေယာက္ထဲ
 ဘဝဟာ အဓိပၸာယ္မဲ့သလိုျဖစ္သြားေတာ့ သူ ့မေသခင္ အေလာင္းေတြကို သျဂိဳလိေပးရင္း  ေနထြက္ေနဝင္ အခ်ိန္ကို အဓိပၸာယ္ရွိစြာနဲ ့ ေသဖို ့ပဲ
 ေစာင့္ေနပါတယ္တဲ့ မေသခင္ စိတ္ေကာင္းေမြးျပီး လုပ္ႏိုင္သေလာက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ့ယူသြားဖို ့ပါပဲတဲ့။ သာဓုပါဗ်ာ..ေလာကမွာ တစ္ေနရာထဲက
လူေတြ လူခ်င္းတူေပမယ့္ အသက္ရႈပံုခ်င္းကြဲသလို စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း ကြာျခားလွတာကို တစ္ေနရာထဲမွာ ေတြ ့လိုက္ရတယ္. အဲ့တြက္လည္း
ကာယကံရွင္ေတြ ကိုယ္စား ဘီးလင္း သခ်ိဳ ၤင္းကုန္းက ေစတနာထားျပီး ကူညီေပးတဲ့ အကိုတစ္ေယာက္  ဒီဘဝမွာ ကံၾကမၼာ မ်က္ႏွာမေပးလို
့ ေသာကေတြ ေရာက္ရေပမယ့္ ခုဘဝမွာထားတဲ့ အကို ့ေစတနာ အကို ့ကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ ေနာက္ဘဝမွာ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ ့မၾကံဳပဲ
 ေပ်ာ္ရြင္ေသာမိသားစုနဲ ့အတူ သက္ဆံုးတိုင္ ကံေကာင္းပါေစလို ့ ရန္ကုန္ အျပန္လမ္း ကားေပၚကေန အေတြးနယ္ခ်ဳ ဲ ့ျပီး ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ........။

Wednesday, 8 January 2014

လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ ေနာက္ဆံုး ခရီး ( ေၾကာက္တတ္သူမ်ား မဖတ္ရ )

                     
                              သူငယ္ခ်င္း အားလံုး ႏွစ္သစ္မွာ မဂၤလာပါဗ်ာ ။ က်ေနာ္လည္း မအားတာေရာ ၊ပ်င္းတာေရာနဲ ့သူမ်ားေရးတာေတြပဲ လိုက္ဖတ္ေနတာ ၾကာျပီ ။ ခုေတာ့ အလုပ္နားထားတုန္း  သူငယ္ခ်င္းတို ့ တြက္ ဗဟုသုတနည္းနည္း  ျဖစ္ျဖစ္ ၊ရေလာက္မယ္ထင္တဲ့ အေတြ ့အၾကံဳေလး တစ္ခု ဒီကေန ့ေတာ့ စပ္မိစပ္၇ာ သူငယ္ခ်င္းေတြတြက္ မွ်ေဝလိုက္တယ္.ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ၾကိဳေျပာပါရေစ ခုေရးမယ့္ အျဖစ္ပ်က္ဟာ တကယ္  က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ၾကံဳခဲ့တာမို ့ ကာယကံရွင္ အမည္ရင္းကလြဲလို ့
က်န္တာေတြကို က်ေနာ္ ၾကံဳခဲ့တဲ့ အတိုင္း ေရးမွာပါ ။ အဲ့ေၾကာင့္ ေၾကာက္တတ္သူမ်ားနဲ ့ ရြံ တတ္သူမ်ား မဖတ္ခ်င္ရင္ မဖတ္မိဖို ့ ၾကိဳတင္ေျပာပါရေစ........
                        အျဖစ္ကေတာ့ ဒီလိုဗ် လြန္ခဲ့တဲ့ ၈ ႏွစ္ေလာက္ က်ေနာ္ မေလးကေန ရန္ကုန္ကို  ပထမ တစ္ေခါက္ျပန္တုန္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးပါ။ က်ေနာ္တို ့လမ္းထဲ ၊လမ္းထဲဆိုတာထက္ က်ေနာ့ အိမ္ေဘးက အကိုလိုခင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ဆံုးလို ့ လိုက္ပို ့ သျဂိဳလ္ခဲ့ရတာေလးပါ။ က်ေနာ္ ျပန္ေရာက္ျပီး မၾကာခင္ အဲ့အကို ကိုသက္ဝင္း ( အမည္ လႊဲထားပါတယ္) ေဆးရံုးက ျပန္ဆင္းလာတာ မၾကာေသးဘူး ။ အရက္က အရမ္းေသာက္ေတာ့ အသည္းေတြက မခံႏိုင္ပဲ ေဆးရံုတက္ရတာ။ သူတို ့မွာ ေလာ္လီကား ေထာင္ထားေတာ့ ေအာ္ဒါရရင္ ကားေမာင္းသမား ငွါးျပီး သူကိုယ္တိုင္ ေဘးကေနလိုက္ ညေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္ဆို ကားက လမ္းထဲတန္းမဝင္ဘူး လမ္းထိပ္ အရက္ဆိုင္မွာ ကားထိုးျပီး ေသာက္စားျပီးမွ အိမ္ျပန္လာတာ ။ ၾကာလာေတာ့ အရက္ဒဏ္ရယ္ ၊ကားခုန္တဲ့ ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အသည္းထိလာတာေပါ့ ။ ဆရာဝန္က မွာလိုက္တယ္ အရက္ကို လံုးဝ ေသာက္လို ့မရဘူး ။ကားလည္း မလိုက္နဲ ့အံုး ၊ အိမ္မွာပဲ ေအးေဆး ၂ လ ၃ လ အနားယူအံုးလို ့ မွာလိုက္တာကို သူက မရဘူး ။အရက္က ႏိုင္သြားေတာ့ သူ ့မိန္းမ မသိေအာင္ ခိုးေသာက္တယ္ ၊ သူေသမယ့္ေန ့ ကားက သထံုဘက္ကို ေအာ္ဒါရတယ္ ။ကားေမာင္းသမား တစ္ေယာက္ထဲဆို စိတ္မခ်လို ့သူပါလိုက္မယ္ဆိုျပီး ဇြတ္လိုက္သြားတာ ၊သြားတုန္းထဲက ကားေပၚအရက္ကို ပါဆယ္ဝယ္ျပီးေသာက္ ကားကခုန္ ၊ျပန္လာေတာ့ ဘီးလင္းနားအေရာက္ ညဘက္ၾကီး ေသြးေတြ အန္ပါေလေရာ သူ ့ကားေမာင္းသမားက ေပြ ့ျပီး ကားတစ္စီးငွါး ဘီးလင္းေဆးရံုးပို ့ေပမယ့္ ဟိုေရာက္ေတာ့ ေသြးအန္တာလြန္ျပီး  ဆံုးျပီ။ အဲ့ဒါနဲ ့ ကားသမားလည္း ညတြင္းခ်င္း ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားလို ့ က်ေနာ္တုိ ့ လူရင္း ၅ ေယာက္ေလာက္နဲ ့ သူ ့မိန္းမရယ္ ကေလး ၂ ေယာက္ရယ္  သူ ့မိန္းမ အေဖ အေမနဲ ့ ညတြင္းခ်င္း လိုက္ၾကရတာေပါ့...အျဖစ္က အဲ့မွာစတာပဲ
                      သူ ့မိန္းမက အေလာင္းကိုညတြင္းခ်င္း ရန္ကုန္ျပန္သယ္မယ္ ။ ျပီးရင္ ေရေဝးမွာထားမယ္။ သျဂိဳလ္ျပီးရင္ အရိုးေကာက္ျပီး ရန္ကုန္ တစ္ဖက္ကမ္းက သူတို ့ရြာမွာ အုတ္ဂူ လုပ္ေပမယ္ အဲ့လိုစီစဥ္လာတာ အဲ့တြက္ အေလာင္သယ္ဖို ့ က်ေနာ္တို ့က အမာခံေတြေပါ့ ။အေလာင္က သယ္မယ္ဆိုလည္း လူေသတစ္ေယာက္လုိ သယ္လို ့မရဘူးေလ ။လမ္းစစ္ေဆးေရး ဂိတ္ေတြကလူေသကို သယ္လို ့မရဘူး။ စစ္တယ္။ အဲ့တြက္ လူနာသေဘာမ်ိဳး တစ္ေယာက္တလွည့္ေပြ ့ျပီး ဟန္ေဆာင္ပုလင္းခ်ိတ္ျပီး သယ္ရမွာ။အဲ့တြက္က ကိစၥ မရွိဘူး ဆရာဝန္နဲ ့ညိွလို ့ရတယ္ ။ ခက္တာက ခုက်ေနာ္တို ့ ငွါးလာတဲ့ လိုက္ေအ့ ကားေမာင္းတဲ့ သူကို ညိွရမွာ သူ ့ကို အေလာင္းသယ္မယ္ဆိုျပီး ငွါးလာတာမဟုတ္ဘူး။ ဟိုမွာ သြားသျဂိဳလ္မွာဆိုျပီး ငွါးလာတာ ။ ဒါေပမယ့္ သူက ကိုယ္ပိုင္ကားေမာင္းသူမဟုတ္ဘူး ၊ အဲ့တြက္ ညိွရတာေတာ့ သိပ္မခက္ေလာက္ဘူး ပက္ဆံထပ္ေပးျပီး ညိွရမွာေပါ့...
                       ဒီလိုနဲ ့ရန္ကုန္ကေန ညေန ေစာင္းေလာက္ထဲက ေမာင္းလာတာ ဘီးလင္းေရာက္ေတာ့ ည ၉ နာရီေက်ာ္ေလာက္ေတာ့ရွိမယ္။ ဘီလင္း လမ္ဆံုမွာ ေလာ္လီကားသမားက ထိုင္ေစာင့္ေနတယ္ ။ က်ေနာ္ကားျမင္ေတာ့ လက္တားျပီး ေဆးရံုတန္းေမာင္းတာေပါ့ ။ ဘီးလင္းေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ေမွာင္မဲေနတာပဲ နယ္ေဆးရံုဆိုေတာ့ မီးက လင္းလင္းထင္းထင္း မရွိ။ ေဆးရံုက ေတာင္ေျခမွာ ေဆာက္ထားတာ ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္နဲ ့ေတြ ့အက်ိဳအေၾကာင္း ေျပာရတာေပါ့ ။အေလာင္ျပန္သယ္ဖို ့ အဲ့တြက္ေတာ့ ဆရာဝန္ကရတယ္ သူလုပ္ေပးလိုက္မယ္ေပါ့ လမ္းမွာေရာက္မွ ဆံုးတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး။ ဒီလိုနဲ ့ အေလာင္ထားတဲ့ ရင္ခြဲရံုက ဟိုေတာင္ေျခဘက္မွာ ေမွာင္မဲေနတာပဲ ။ေတာင္ေပၚမွာေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းရွိတယ္ ။က်ေနာ္တို ့ ေရာက္ေတာ့ အသံမစဲပဌန္းပြဲရွိတယ္ထင္တယ္ ၊တရားသံေတြ ၾကားေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာင္ေျခမွာေတာ့ ေမွာင္မဲလို ့ေပါ့။ ရင္ခြဲရံု ေသာ့ကိုင္က ေ႔ရွကဦးေဆာင္ျပီး အေလာင္သယ္မယ့္ က်ေနာ္တုိ ့ လူငယ္ ၅ ေယာက္က ေနာက္ကေပါ့ ..လူကလည္း တိတ္ ၊ ေမွာင္ကလည္းေမွာင္ ျပီးေတာ့ ငွက္ဆိုးေအာ္သံလိုလို ပုရစ္ေအာ္သံလိုလို ေတြနဲ ့ ဘာပဲေျပာေျပာ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဟိုေတြး ဒီေတြးနဲ ့ ၾကက္သီးေတြလည္းထ။ ရင္ခြဲရံုေရာက္ေတာ့ ေသာ့ဂေလာက္ကို ဖြင့္ ဖို ့ တစ္ေယာာက္က ဓါတ္မီးထိုးေပးရတယ္ ေသာ့ပြင့္သြားေတာ့ မင္တုန္းက သံေခ်းတက္ေနလို ့လား ၾကပ္လို ့လားေတာ့မသိ ၊ရင္ခြဲရံုေစာင့္က အားနဲ ့ တအားဆြဲခ်လိုက္မွ ဒိုင္းဆိုျပီ  မင္းတုန္က ပြင့္ျပီး တံခါးလည္း ဖြင့္လိုက္ေရာ.............ဟာာာာာာာာာ မနက္ျဖန္ဆက္ေရးပါမယ္ ခုေတာ့ ည ၁၂ ခြဲေနျပီး ဆက္ေရးရမွာ ေက်ာမလံုဘူး ဟိဟိ အပိုင္း ၂ ကို ေမွ်ာ္